Gedirəm şəhrimiz`dən
Səndən sonra ay mehriban
Şəhrimizin çüçələri boş və səssizdi
Səndən sonra ay mehriban
Şəhrimiz qranlıq, səhər olmur ki
Səndən sonra ay mehriban
Bu şəhər yalqız
və mən avarayam bu dəniz də
qorxuram şəpələrdən bu dəniz də
Heç bilirsən?
Mum sönmüş
Ulduz axmış
Bilmirəm evim soyuqdi
gözlərim görmür
Səndən sonra ay mehriban
gün işıqsızdi buni bil!
Səndən sonra ürəyimin qapılari bağli
heç qonaq almır ki
Heç bilirsən səndən sonra
göy də ay ulduz yox oldur
Səndən sonra ay mehriban
Yazi bahari qayb etdim
Dağlar gülləri, lalələri
Kəkliklər qaqqıldamır
Fərə yox ki bu dağlar da
Səndən sonra ay mehriban
hər şey dadsız oldi
oyuni qayb etdim
ümidi qayb etdim
hayati qayb etdim
Səndən sonra ay mehriban
Bu şəhər mənə cəhənnəm oldi
Səndən sonra ay mehriban
Uşaqlar həbs oldular
Heç kim mənə baş vurmur ki
Bilmirəm bəlkə də bu şəhər sənlə getdi
Mən qayb etdim bilirəm!
Yalqız!
Yalqız!
Yalqız qaldım bu qərib şəhər də
Avara qaldım bu qərib şəhər də
Gözlərim yolda dəyir
ay da
ulduz da
günəş də
mənə küsmüş bilirəm
Gözlərim yolda dəyir
ay da
ulduz da
günəş də
sənlə etmiş bilirəm
Səndən sonra ay mehriban
Zaman durmuş
qaldım son bahar da
Səndən sonra ay mehriban
Çöllərə üz qoydum
bir işıq peşinə
bir səs peşinə
günəşin arkasıca
Səndən sonra ay mehriban
ölümi his etdim
Mutsuzam! Mutsuzam!
Mən də bu şəhər`dən getməliyəm
Elə bir yerə getməliyəm ki
qışi , qış
Yazi, yaz
Gecəsi, gecə
Gündüzü, gündüz
dağlari laləli, güllü olsun
bağlari almali, heyvali, narli olsun
Mutsuzam sənsiz bu şəhər də
Gedirəm
Gedirəm
Gedirəm şəhrimiz`dən
Şəhrimizə dönməməyə, gedirəm şəhrimiz`dən.
Firuz
Bu qoşma (Gedirəm şəhrimizdən) Ad`da kitab`da, 2002 ilin`də yazılmış